انسـان آفریده شد تـا زندگـی کنه ، تا با خوب زنـدگی کـردن شکـر خدا رو بـه جا بیاره . انسان شد

 اشرف مخلوقات . از فرشته ها سر تر شد . فرشته ها بهش تعظیم کردن. یکی از فرشته ها بهش

تعظیم نکرد و شد دشمن انسان . اسمش شد شیطان . وقتی این انسان خاکی پا گذاشت به زمین

 خیلی چیزها رو یادش رفت . یادش رفت یک روز باید برگرده از همون جایی که اّمده . آفریدش

رو فراموش کرد . این که چه وظایفی داره ؛ چـون  شیطـان شد بهترین دوستش . همه چیز بـراش

یک معنی دیگه پیدا کرد .عشق،محبت و دوست داشتن رو با یک دید دیگه می دید .با دوستی شیطان

 خیلی  بالا رفت ، اّنقـدر بالا که همه رو کوچیک می دید . دستور می داد و امـر می کرد . حکم صادر

می کرد و پةا رو از حـد خـودش فراتر می ذاشت . همه چیـز رو مـی خـرید و یا به زور تحمیـل

می کرد . خیلی ها رو به خاطر خودش زیر پا گذاشت و از خودش دور کرد تا به اون بالا بالاها برسه .

 دیگه نمی تونست کاری بکنه چون شده بود خود شیطان اون هم رانده شده بود . دیگه جایی نداشت .

راه برگشتی نداشت . شد خدای خودش . همه چیز تو خودش خلاصه شد و بس .....