دل !؟  یک  کلمه دو حرفی ، که کنـار کلمات دیگـه قـرار می گیـره و بهشون رنگ می ده ،

دل باصفا ، دل مهربون ، دل پر احساس ، و یک دل عاشق . همه این ها قشنگن مگه نه ؟

می دونید  قشنگی یک دل از کجا مشخص می شه؟از کجا می شه فهمید یک دل مهربون

یک دل با صفاست و یا دل عاشق!!! و خیلی حالت های دیگه که متعلق به همه ماست و

 توی دل همه ما این حالت وجود داره.این به ما بستگی داره که چطور نشون بدیم،چطور ابراز

کنیم تا دیگران از حال ما باخبر بشن،بدونن تو دل ما چی می گذره.شاید یکی بگه چرا باید

دیگران بدونن که تو دل من چی می گذره  اگـه کسی حال دل  من رو نـدونه و  نفهمه توی

این دل چی می گذره ؛ چطوری می تونه درک درستی از حرف ها و کارهای من یا تو داشته

باشه . این امکان وجود داره که با یک برداشت اشتبـاه از حرف های من یا تو یک ناراحتی

به وجـود باید  که  نباید به وجود می یومد . قـدر دل خودمون رو  بدونم ، آخه دل هـم از ما

انتظار داره؛ حرف دل به زبون وابسته است اگه این زبون  نچرخه حرف دل باهاش بیرون

 نمی یاد . به آسونی با نگفتن؛گفته ها  دل خودمون و دیگران رو  نرنجونیم . آسون رو دل

خودمون و احساس دیگران پا نذاریم. دل ها رو درک کنیم و بهتر از هر چیزی بازم می گم

حرف دلمون رو به زبون بیاریم . نـذاریم تو دل ما چیزی بمونه شاید یک نفر منتظر شنیدنش

 باشه گوش ها و دل ها رومنتظر نذاریم و یادتون باشه حرف دل رو به لایشق بزنین و به

کسی بگین که قدر دلتون رو بدونه و شما هم قدریک دل پر محبت و با احساس رو بدونین ..